Tekst jest próbą spojrzenia na kino polskie z perspektywy jego recepcji poza granicami naszego kraju. Lewicki dokonuje analizy danych zawartych w różnych źródłach, sprawdza, jaka była faktyczna liczba polskich filmów wysyłanych na eksport w różnych okresach, śledzi, które dzieła były pokazywane w największej liczbie krajów oraz ilu widzów udało im się tam zgromadzić. Prezentacja oraz interpretacja danych staje się dla autora punktem wyjścia rozważań dotyczących funkcjonowania światowego obiegu filmów i roli, jaką odgrywała w nim kinematografia polska.