Mediom coraz bliżej do ciał, a podmioty, za pomocą swoich ciał i zmysłów, coraz bardziej interaktywnie i taktylnie rozmawiają z światem przy pomocy bliskich ciałom mediów. Także w tym polu powiązań i relacji ścierają się ze sobą dwie strategie interaktywności konstytutywne dla cyfrowych mediów i inspirowanej przy ich pomocy „rewolucji”: odbieranie (download) i nadawanie (upload). Chciałbym przyjrzeć się tym relacjom, odwołując się do ewolucji technologii medialnych, ich interfejsów i protokołów użytkowych oraz do praktyk komunikacyjnych, które regulują nasze kulturowe pozycje medialnej bliskości i dotykalności. Sięgnę po przykłady mediów wchodzących w interakcje ze skórą oraz do praktyk interfejsowych realizowanych za pomocą Tik-Toka, szukając w nich materializacji strategii pośrednictwa i taktylności, dystansu poznawczego i materialnej bliskości. Jestem przekonany, że krzepnięcie realizowanych w ten sposób strategii medialnych to testowanie i stabilizowanie gruntu pod doświadczenia wymykające się dotychczas dominującym regułom gry medialnej i komunikacyjnej. Wchodzimy w formaty biomedialne, a wraz z nimi w procesy postkomunikacyjne.