Nastrój jest początkiem myślenia. To idea, którą możemy wyczytać z pism Martina Heideggera. Nastrojenie poznającego wpływa na to, co do niego dociera. Zachwyt, zadziwienie, trwoga, znudzenie – rozmaitość nastrojów, które nie są uczuciem, emocją, ale poznawczym sposobem bycia człowieka. Pośród nastrojów wprowadzających człowieka w osobny sposób bycia w świecie jest także nastrój nieprzygotowania. Bycie nieprzygotowanym, niegotowym nastraja na osobliwy sposób egzystencji, gdzieś pomiędzy, bez jasnych konturów, bez zdecydowania, nie w czas. Fenomenologia nieprzygotowania wprowadza w środek osobliwego doświadczania życia.