Tereny podmiejskie są w ostatnich latach przestrzenią zmieniającą się dynamiczniei bezpowrotnie. Niekontrolowany lub źle planowany rozwój większych miast poza ich granicami administracyjnymi oraz powstawanie zabudowy mieszkaniowej w gminach ościennych powodują zjawisko suburbanizacji. Planowanie przestrzenne często nie nadąża za inwestycjami, a do rzadkości należą spójne opracowania planistyczne dla regionów podmiejskich, gwarantujące ich harmonijny i zrównoważony rozwój. Artykuł zarysowuje problemy i tendencje rozwoju terenów podmiejskich na przykładzie Lublina, w aspekcie przeobrażeń krajobrazu kulturowego.