Yoksulluk, insanlığın temel sorunlarının başında gelir. İnsanlık kadar eski bu sorun, eskimemekte ve de çeşitlenerek yeniden üretilmektedir. Yapısal etmenler, ülkelerin içinde bulunduğu yoksulluğun ana belirleyicisidir. Dünya genelinde ciddi düzeylerde açlık ve yoksulluğun var olduğu ve de insanların yaşamlarını sürdürmek için büyük mücadele içinde oldukları bilinmektedir. Kentleşen ve daha da kentleşecek dünyada, kentsel yoksulluk en önemli gerçekliktir. Türkiye’nin son kırk yılına damgasını vuran neoliberal ekonomi politikalar, sosyal, ekonomik ve demografik dengelerin değişimine neden olmuştur. Bu politikaların uygulandığı süreçte hızlanan göç ve kentleşme, hane halklarının yoksulluğunu derinleştirmiştir. Ayrıca Türkiye’ye yönelen milyonlarca uluslararası göçmen, kentlerde yeni yoksul grupları oluşturmuştur. Bu durum kentsel yoksulluğa yönelik akademik ilgiyi artırmıştır. Lisansüstü tezler, bu akademik ilginin görülebileceği bir alandır. Kentsel yoksulluğa ilişkin lisansüstü tezlerdeki saptamalarda ve çözüm önerilerinde, sosyal politika boyutuna nasıl yaklaşıldığı önemlidir. Nitekim kentsel yoksulluğun azaltılmasında, karar vericilerin geliştirdiği, uygulamayı hedeflediği ve de uyguladığı sosyal politikalar oldukça kritiktir. Bu çalışmada sosyal bilimler alanındaki kentsel yoksulluk temalı 23 lisansüstü tez incelenmiştir. Söz konusu tezlerdeki araştırma verileriyle, kentsel yoksulluk ve sosyal politika arasında nasıl bir bağlantı kurulduğuna odaklanılmıştır. Ayrıca tezlerden elde edilen sonuçlar üzerinden kentsel yoksulluk alanında geliştirilecek sosyal politika önerilerine değinilmiştir. Tamamı 2000’li yıllarda geçekleştirilen tezlerde, kentsel yoksulluk ve sosyal politika ilişkisine sınırlı olarak yer verildiğinden, bu ilişkinin kapsamlı araştırmalarla desteklenmesi literatüre önemli katkı sağlayacaktır.