Przemoc wobec dzieci stanowi przedmiot interdyscyplinarnych badan naukowych. Najcześciej problematyka ta rozwazana jest na gruncie nauk pedagogicznych i psychologicznych, rzadziej na gruncie nauk o prawie. Rozwazania skoncentrowano wobec czterech glownych form przemocy wobec dzieci w rodzinie: przemocy fizycznej, psychicznej, przemocy seksualnej i zaniedbaniu. W monografii zaprezentowano wiele aspektow fizycznego krzywdzenia osoby maloletniej, począwszy od tzw. niewinnych klapsow, poprzez szarpanie, bicie, okaleczanie, a skonczywszy na pozbawieniu dziecka zycia. Rozwazania mają szeroki kontekst spoleczny, psychologiczny, filozoficzny, a nawet medyczny. Ukazano skutki przemocy fizycznej doświadczanej w dziecinstwie, odbijającej sie na zyciu i zdrowiu czlowieka w sposob nieświadomy – syndrom szarpanego niemowlecia, jak i świadomy – zespol stresu pourazowego czy syndrom maltretowanego dziecka. Dokonano szczegolowej analizy rozwiązan prawnych odnoszących sie do fizycznego krzywdzenia dzieci. W pracy zaprezentowano rowniez szerokie spektrum form przemocy psychicznej z licznymi odwolaniami do badan prowadzonych w obszarze nauk spolecznych oraz wskazano na psychiczne, fizyczne i somatyczne konsekwencje doświadczania krzywd. Dla rozwazan istotne znaczenie ma wątek prawny, w ktorym przeanalizowano rozwiązania normatywne z roznych galezi prawa. Waznym fragmentem ksiązki jest cześc poświecona przemocy seksualnej wobec dzieci, ktora nalezy do najbardziej skrywanych problemow w rodzinie. Jest to rowniez najbardziej szkodliwa i napietnowana spolecznie forma krzywdzenia dziecka. Zostala ona potraktowana dośc szeroko z uwagi na specyfike i fakt, iz pewne jej odmiany mogą wykraczac poza rodzine. Dopelnieniem trzech glownych form przemocy jest zaniedbywanie dziecka. Analiz „zaniedbywania” dokonano z roznych perspektyw, począwszy od udzielania pomocy rodzicom nieporadnym wychowawczo, poprzez ograniczenie i pozbawienie ich wladzy nad dzieckiem, a skonczywszy na wymierzaniu sankcji przewidzianych prawem karnym. Zwrocono takze uwage na problem sieroctwa spolecznego, w tym tzw. eurosieroctwa - jednej ze wspolczesnych form zaniedbywania dzieci, ktora potocznie nie jest uwazana za przejaw przemocy wobec najblizszych.