Problem osób naruszających porządek społeczny istniał od zawsze. Najstarsze plemiona skazywały na wygnanie osoby, które popełniały działania zakazane. Wraz z rozwojem cywilizacji i pojawieniem się kodeksów prawnych ewoluowały również sposoby wymierzania sprawiedliwości. Tortury, publiczne egzekucje i okaleczenia zamieniły się w więzienie, to jest izolację za murami więzienia. Świadomość wysokiego poziomu recydywy spowodowała potrzebę resocjalizacji zatrzymanych, a tym samym ochrony społeczeństwa przed potencjalnymi przestępstwami. Czy jednak współczesne naukowe koncepcje resocjalizacji nie są utopijne? Głównym celem artykułu jest przedstawienie kilku wybranych utopijnych koncepcji więzienia w świetle psychologii i nauk o społecznej readaptacji.