Makalede akıllı makinelerin ivmelenen gelişimi ile beliren insansonrası durumda sanat ve gerçek ilişkisinin çağdaş formu ile yeniden söz konusu olduğu düşüncesi konu edilerek incelenmektedir. Bilişsel Teknolojiler, Robot Teknolojileri, Yapay Zekâ ve akıllı cihazların bedenin içine sızması, akıllı teknolojiler ve bu teknolojilerin açtığı ortamlarda yaşanan paylaşımlar gerçek ile var olan ilişkimizin konvansiyonel kabullerden farklılaştığı bir döneme girdiğimizi gündeme getirmektedir. Sanat ve gerçek ilişkisi de bu gelişime paralel olarak yeniden şekillenmekte, sanat sembolik anlatıdan çıkarak gerçeğin alanına geçmektedir. Bireyselleşen ve bağımsızlaşan sanatın alan değiştirmekte ve böylelikle tüm yalınlığı ile yaşamın gerçekliğini esas almakta olduğu makalede incelenerek çözümlenmektedir.