Jednym z wątków stosunków brytyjsko-polskich bezpośrednio po zakończeniu II wojny światowej był problem Żydów polskich, z których wielu uciekło z Polski do obozów dla dipisów, zarówno w Niemczech i Austrii, jak i we Włoszech. Starając się ograniczyć liczbę Żydów opuszczających Polskę, Brytyjczycy z zaniepokojeniem obserwowali sytuację pozostałych w kraju. Stosunki między Londynem a Warszawą były skomplikowane z powodu toczącej się w Polsce wewnętrznej walki o władzę między komunistami i opozycją antykomunistyczną, cieszącą się politycznym poparciem rządu brytyjskiego. Artykuł jest analizą raportów dyplomacji brytyjskiej dotyczących położenia polskiego Żydów po zakończeniu II wojny światowej, a także reakcji polskich biskupów i Watykanu na pogrom kielecki.