Artykuł poddaje analizie pojęcie rozkładalności znaczeń (analyzability) w świetle najnowszego modelu gramatyki kognitywnej Ronalda Langackera z 2016 r. Przyjmując za Langackerem, że funkcja (znaczenie) i struktura (forma) są – jak to ujmuje Langacker – „nierozłączne jak dwie strony monety”, przy czym „struktura jest zawsze zależna od pełnionej przez nią funkcji”, autor proponuje wersję rozkładalności zwaną przez nas rozkładalnością analityczną (analyst analizability) – utrwaloną i zakotwiczoną w tzw. zewnętrznym systemie symbolicznym (ESS) praktykę językoznawczą opartą na gruncie przyjętej przez badaczy teorii lingwistycznej.