Przedmiotem opracowania jest próba charakterystyki XIX-wiecznego gatunku urzędowego, jakim są akty uszanowania, i wskazania osobliwości interpretacyjnych tej formy, wynikających z jej kulturowo-obyczajowego charakteru. Obserwujemy tu szczególny rodzaj komunikacji, swoiste i rzadkie zjawisko w rejestrach kancelaryjnych – prośbę o błogosławieństwo, którą kierują do rodziców narzeczeni chcący zawrzeć związek małżeński. W sieci tekstów kancelaryjnych z Łukowa taki dialog, wynikający z dyskursu instytucjonalnego, respektujący społeczne zachowania komunikacyjne i różne role podmiotów postrzegane z różnych perspektyw, jest czytelną strategią komunikacyjną, która wpisuje się w intencję aktu notarialnego.