Carlos Casares mantivo ao longo da súa traxectoria intelectual relacións fluídas tanto coa cultura española en castelán como coa cultura catalá, principalmente durante as tres últimas décadas da súa vida. A este respecto, a súa vinculación con institucións, revistas, encontros, en especial o de Verines, xurados, o do Premio da Crítica, e personalidades diversas, sobre todo con escritores, resulta significativa e imprescindible para entender de forma cabal un labor de primeira magnitude en beneficio da promoción e a difusión cultural e, en certa medida, para entender tamén a súa obra literaria, que en parte traduciu el mesmo ao castelán.