Realizując podstawowy cel artykułu, jakim jest uwypuklenie wkładu Jana Pawła II w rozwój nauki kanonistycznej, Autor wychodzi od zwrócenia uwagi na podstawowe dla współczesnego kanonisty ukierunkowanie teologiczne, nakreślone z odwołaniem się do zbiegających się rocznic (wizyty Jana Pawła II w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, promulgacji Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r., Objawień Fatimskich oraz ofiarowania się Miłości Miłosiernej przez św. Teresę z Lisieux). Wyjątkowe znaczenie Papieża-Polaka dla odnowy prawa kanonicznego ukazane jest przez zwrócenie uwagi na jego aktywność legislacyjną oraz wkład w rozwój metodologiczny i epistemologiczny nauki kanonistycznej. Autor wyraża przy tym przekonanie, że stworzony w ten sposób obraz powinien zostać uzupełniony o wnioski wyprowadzone z analizy związku doświadczenia mistycznego Jana Pawła II z jego aktywnością legislacyjną.