Brexit wywołał zmianę w obszarze stosunków prawnych funkcjonujących w Wielkiej Brytanii. Następstwa tego stanu rzeczy odnoszą się również do funkcjonowania form ochrony przyrody, w tym sieci Natura 2000. Jednocześnie sytuacja prawna, wynikająca z przepisów prawa unijnego i funkcjonowania precedensów w zakresie kontroli decyzji wydanych na podstawie art. 6 Dyrektywy siedliskowej, powoduje konieczność szerszego odniesienia się do roli precedensów w systemie prawnym Wielkiej Brytanii, w tym do tych dotyczących kontroli decyzji wydanych na podstawie art. 6 Dyrektywy siedliskowej. Już analizy przeprowadzone w tym przedmiocie umożliwią zidentyfikowanie kwestii spornych wynikających z istniejącego ukształtowania precedensów w tym zakresie. Pozwoli to także na sfomułowanie wniosków dotyczycących funkcjonowania formy ochrony Natura 2000 po Brexitcie, tj. próby określenia potencjalnych zmian w ukształtowaniu tej instytucji prawnej. Uzasadnienia czego trzeba poszukiwać chociażby w tym, że brak precyzyjnego określenia standardów kontroli sądowej decyzji administracyjnych umożliwia organom administracji taką swobodę w ich działaniach, która nie powinna być akceptowana z uwagi na brzmienie przepisów obowiązującego prawa, w tym unijnego. W związku z tym pomimo faktu, że przepisy zmieniają się jedynie w niewielkim stopniu, Brexit może wpłynąć negatywnie na poziom ochrony przyrody w Wielkiej Brytanii.