W artykule rozważane jest miejsce onomastyki w ramach badań humanistycznych.Pokazane jest, że językowy status nazw własnych nie determinuje jedynie językoznawczegoopisu naukowego. Rozważane są również cele i społeczne korzyści z uprawiania badańnad nazwami. W świetle tzw. nowej humanistyki ujawniają się możliwości onomastyki,polegające na odsłanianiu ukrytych ideologii, wpływających na kształt struktury społecznej.Na podstawie badań nazw osobowych mogą ujawnić się lub zostać uwypuklone takiekategorie, jak klasowość i nierówny dostęp do władzy, kosmopolityzm, globalizacja czynacjonalizm. Badanie nazw geograficznych może z kolei wskazać wpływy nacjonalizmui etnocentryzmu, a także siłowo wymuszonego antykomunizmu. Naszkicowane w artykulemożliwości uprawiania onomastyki zaangażowanej (krytycznej) sugerują duży potencjałtych badań zarówno w stosunku do innych dziedzin nauki, jak i samego społeczeństwa.