Bilindigi uzere 20. yuzyilda yasanan bir dizi degisim gerceklik algimizi degistirdigi gibi sanata iliskin yargilarimizi, kaliplarimizi derinden etkilemistir.1900’lerin baslarina dayanan bu surec, 1950’lerden itibaren hiz kazanmis, sanatsal panoramaya heterojen ve gittikce artan kaotik bir yapi egemen olmustur. Modern dunyanin bir parcasi olarak, gercekligi kavrayabilecegi iddiasi ile modern sanat ortaya cikmasindan kisa bir sure sonra bu iddiasinin kolay olmadigi anlamis ve gercekligi ele gecirme cabasi icinde sonu gelmez deneysel cabalara girismistir. Bu cabalarin sonucu gercekligin sanatsal bir yuzeyde temsil edilmesinin neredeyse imkânsiz oldugu tecrube etmis ve ardindan usluplar ve yontemler bollugu icinde krize girmistir. Bu krizin farkli yanlari olmakla beraber genel olarak bu krize temsil krizi denmektedir.