Globalno, aktivnosti u sklopu planiranja, izgradnje i eksploatacije objekata u vodenim tokovima mogu uzrokovati značajan uticaj na životnu sredinu. Štetni efekti ovih objekata se često ogledaju kao degradacija prirodnih staništa i gubitak biodiverziteta. Iz tog razloga potrebno ih je preduprediti i dovesti na prihvatljivu meru. Devastacija vodenih tokova sa sobom nosi negativan uticaj na ekosisteme vodenih staništa i okoline ugrožavajući biljni i životinjski svet koji zavisi od tih ekosistema. Prema Konvenciji o biološkoj raznovrsnosti (CDB – Convention on Biological Diversity), donetoj na UN konferenciji o životnoj sredini i razvoju (UNCED) u Rio de Žaneiru 1992. godine, biodiverzitet je definisan kao “varijabilnost među živim organizmima”. Neophodno je da objekti, čija je izgradnja duž vodenih tokova neminivna, budu isplanirani i izgrađeni u skladu sa načelima održivog razvoja tj. očuvanjem prirodnih resursa i životne sredine.