İlk insandan ilk medeniyetlere, günümüze ve gelecek yüzyıllara değin hiçbir zaman insanoğlunun, bilmeye ve öğrenmeye olan merakı ve bu yolda harcadığı çabası hiç bitmemiş ve bitmeyecektir. Zaten “felsefe” de bu demek değil midir? Yunanca da filo-sofia yani bilgelik, hikmet kelimelerinden türetilmiş, bilgelik sevgisidir. Filozof da hakikatin bilgisini arayıp bulmaya çalışan ve bu bilgiyi seven kişidir. Felsefe ve filozof hiçbir zaman bu hakikatin peşinden ayrılmamış ve hiçbir zamanda durağan kalmamıştır. Felsefenin sacayaklarından birisi olan epistemoloji yani bilgi felsefesi de felsefe tarihinde hiçbir zaman durağan olmamıştır. Doğa filozoflarından, Sofistlere, Sokrates’ten Platon’a İlkçağdan, Ortaçağa, Yeniçağdan, Çağdaş döneme hep bir arayış ve sorgulama hali olmuştur. Hakikatin bilgisini bulmak ve onu elde etmeye çalışmak her filozofun kaygısı ve gayesi olmuştur. Bunu ilk defa sistemli olarak yapan kişide Sokrates’in öğrencisi Platon’dur. Hemen hemen bütün eserlerinde bu arayışı ve sorgulamayı hocası Sokrates üzerinden yapmıştır. Ancak, bilgi nedir? Sorusunu açık ve net bir şekilde Theaetetos diyalogunda görmekteyiz. Platon’un özellikle Theaetetos diyalogunun sonunda bilginin tanımı ve konusu üzerine ileri sürdüğü “ bilgi; gerekçelendirilmiş doğru inanç” tanımı geleneksel epistemoloji adıyla çağdaş epistemolojinin bilgi konusundaki en temel tartışmaların zeminini oluşturmuştur. 1963’te Edmund L. Gettier tarafından kaleme alınan üç sayfalık “ Is Justified True Belief Knowledge? Adlı makalesi geleneksel bilgi tanımına karşı yazılmış ve yazarın bile tahmin edemeyeceği ölçüde büyük bir etki yaratmıştır. Gettier bu makalesinde” doğru bir inanç gerekçelendirilmiş ve hatta rasyonel hale getirilmiş olsa bile şans unsurunu dışarı da bırakmaya yetmeyeceğini ileri sürer.