Deleuze yapisalcilik sonrasi Fransiz felsefesinin en uretken isimlerinden biridir. Onun eserleri sinemadan sosyolojiye, psikiyatriden edebiyata kadar cesitli alanlarda farkli okumalara olanak saglamistir. Onun dusunce cercevesini belirleyen filozoflar Nietzsche, Spinoza, Hume, Bergson ve Marks’tir. Yasami olumlayan, arzuyu merkeze alan Deleuze felsefesi yaratici bir cokluk icerir. Deleuze felsefesi 1968 sonrasi felsefede etkili olan postmodern felsefelere dayanir. Hakikatin cogullasmasi ve meta anlatilarin olumu ile birlikte klasik toplumsal hareketler de zayiflamistir. Dijitallesen toplum, enformasyona dayali yeni uretim ve tuketim agi, mobil hale gelen sermaye buna zemin hazirlamistir. Kuresel bir nitelik kazanan ve yersizyurdsuzlasan sermaye agina karsi coklugu merkeze alan yeni bir toplumsal hareketlere gereksinim duyulmustur. Deleuze dusuncesi birbirine eklemlenip bir koksap olusturabilen ve kendi tekilliklerini kaybetmeyen bir cokluk amaclar. Bu cokluk teklige indirgenemez. Bu cokluk ayni zamanda kod bozucu oldugu icin sistem, sermaye tarafindan da ele gecirilemez. Bu calismada Deleuze’un felsefi dusuncesi, urettigi temel kavramlarin analiz edilmesi hedeflenmistir. Onun felsefi dusuncesi ve kavramlarindan yola cikarak yaratici cokluk ve koksaplara dayali tekilliklerin toplumsal hareketlere etkilerinin incelenmesi amaclanmistir.