Doga bilimlerinin hizli gelisimi, ozellikle de on dokuzuncu yuzyilin ortalarindan itibaren onemli bir ivme yakalamasi, her ne kadar bilim icin onemli bir basari sayilsa da ayni seyi diger disiplinler icin soylemek pek de mumkun degildir. Bilimlerin hizli gelisimi, pek cok sorunun ortaya cikmasina zemin hazirladi. Bu sorunlardan en onemlisi, bilimin tahakkumu meselesidir. Bilimin diger butun disiplinler uzerinde tahakkum kurmasina olanak saglayan sey, metotlarinin ve sonuclarinin mutlak ve tartismasiz olarak kabul edilmesi ve tamamen tutarli bir deneyim dunyasi olduguna inanilmasidir. Bilimin bu tahakkumunden en cok etkilenen disiplin, kuskusuz felsefe olmustur. Bilimin tahakkumu, felsefenin dogasina ve rolune iliskin sorularin sorulmasina ve elestirilerin yapilmasina neden olmus; gercek gorevinin ve amacinin ne oldugunu sorgulatmistir. Bu makalenin amaci, felsefeyi kosulsuz, varsayimsiz kendinden elestirel bir deneyim bicimi tanimlayarak Oakeshott’in deneyim teorisi uzerine insa ettigi bilim elestirisiyle felsefeyi, bilimin tahakkumunden ve dogmalarindan nasil kurtardigini; baska bir ifadeyle felsefeyi bagimsiz bilimlerin metotlarindan, sonuclarindan ve boyundurugundan nasil kurtardigini; bilimin nasil soyut varsayimlar uzerine insa edilmis soyut bir dunya oldugunu; bilimin neden bir mod oldugunu ve kosullu oldugunu, neden belirli tartismasiz varsayimlara dayandigini; mukemmel somut ve tutarli bir deneyim dunyasi arayisinda olan felsefenin neden ve nicin bu soyut ideler dunyasini zaruri olarak asmasi gerektigini; felsefenin neden boyle soyut deneyimler dunyasindan elde edecegi hicbir seyin olmadigini, ortaya koymaktir. Amacimiz Oakeshott’in, bilim elestirisini, felsefe ve deneyim gorusu uzerinden ele almaktir.