Çalışmanın amacı, gelişmekte olan ülkelerde öğrenen örgüt kapasitesi ile inovasyon performansı arasındaki ilişkiyi makro düzeyde analiz etmektir. Araştırma kapsamında Türkiye, Çin, Hindistan, Brezilya ve Güney Afrika’nın 2010–2024 dönemine ait Küresel İnovasyon Endeksi (GII) skorları, Ar-Ge harcamaları, patent başvuruları ve eğitim harcamaları panel veri yöntemiyle incelenmiştir. Model seçimi sonuçları sabit etkiler yaklaşımının uygun olduğunu göstermiştir. Analiz bulguları, Ar-Ge harcamaları ile patent faaliyetlerinin inovasyon performansını anlamlı ve pozitif yönde etkilediğini; eğitim harcamalarının ise inovasyona daha sınırlı ve dolaylı bir katkı sağladığını ortaya koymaktadır. Ülke karşılaştırmalarında Çin ve Türkiye’nin inovasyon skorlarının anlamlı biçimde daha yüksek olması, inovasyon performansının teknik ve finansal yatırımların ötesinde, öğrenen örgüt kültürünün kurumsallaşması ve ulusal öğrenme kapasitesinin gelişmişliğiyle yakından ilişkili olduğunu göstermektedir. Çalışmanın özgün katkısı, öğrenen örgüt–inovasyon yönetimi ilişkisinin makro düzeyde ilk kez kapsamlı bir biçimde test edilmesi ve bu ilişkinin ulusal inovasyon politikaları açısından stratejik öneminin ampirik olarak ortaya konulmasıdır. Elde edilen bulgular, inovasyon yönetiminin sürdürülebilir biçimde geliştirilmesi için eğitim kurumları, kamu örgütleri ve firmalarda öğrenen örgüt yapılarının güçlendirilmesine yönelik politika tasarımlarının kritik rol taşıdığını göstermektedir. Bu bağlamda çalışma hem teorik literatüre hem de politika yapıcılara somut yönlendirmeler sunmaktadır.