Celem artykułu jest prześledzenie choroby Heleny Hoffmann i ustalenie personaliów lekarzy, którzy przychodzili jej z pomocą w latach 1928–1936. Obok nich uczynki miłosierdzia wobec niej wykonywały Siostry Maryi Niepokalanej, zwłaszcza gdy asystowały jej w badaniach i wspierały w chorobie. Narracja, podana w formie syntezy, oparta jest na analizie dostępnych źródeł archiwalnych i opracowań. Autor ustalił, że zdrową „Oblubienicą Krzyża” zajmował się psychiatra i neurolog Waldemar Kunick. Jej stany chorobowe badali: laryngolog Georg Krischke, ordynator Karl Stefan Klein, lekarz domowy Artur Pusch, neuropatolog, rentgenolog i elektrodiagnostyk prof. Ludwig Mann, lekarz domowy Gustav Skrobek, lekarka Else Kalinke, radiolog i onkolog prof. Paul Lazarus, specjalista od leczenia gruźlicy i zastosowania diety w chirurgii prof. Adolf Herrmannsdorfer, okulista Adalbert Richter, laryngolog Mieczysław Karol Stawiński i okulista Stanisław Mirecki. W sumie autor ustalił nazwiska i specjalizacje dwunastu lekarzy.