Włochy to państwo, w którym historia emigracji jest dłuższa od historii imigracji. W 1976 roku przypływ ludności z Azji, Afryki i Europy Wschodniej do tego kraju zrównoważył odpływ ludności włoskiej i od tego czasu zjawisko imigracji zyskiwało we Włoszech na znaczeniu. Artykuł prezentuje zatem proces kształtowania włoskiej polityki imigracyjnej, problemy związane z nazewnictwem migrujących cudzoziemców oraz obecną sytuację imigrantów i uchodźców we Włoszech. Autorzy starają się odpowiedzieć na pytanie, czy obecność „obcych” w tym kraju może być traktowana jako zagrożenie dla bezpieczeństwa społecznego państwa.