Bu calisma Zeki Demirkubuz’un siddet olgusunu anlama ve aktarma bicimini ele almaktadir. Calismanin amaci sinema anlatisini yalnizca siddeti anlamak icin arac olarak kullanmak degil, daha cok sinema anlatisiyla kurulan tekil, kucuk ve “anlamsiz” hayatlarin esliginde siddetin donusturdugu dunyanin anlasilabilir kilinabilmesidir. Bu amac dogrultusunda, Demirkubuz’un siddeti “bir insanlik hali” olarak konumlandirdigi Masumiyet (1997) ve Kader (2006) filmlerindeki siddet olgusu detayli bir film analizi ile bahsi gecen sorunsal baglaminda tanimlanmaya calisilmaktadir. Demirkubuz’un Kader ve Masumiyet filmlerinde yarattigi sinematografik dil auteur elestirisine gore incelenmis; bu inceleme mizansen elestirisiyle desteklenerek Demirkubuz sinemasinda siddetin farklilasan gorunumleri ortaya konulmaya calisilmistir. Calisma, Demirkubuz’un anlatilarinda yarattigi karakter atmosferinin etkisiyle Turkiye sinemasi icerisinde siddeti gorunur hale getiren onemli yonetmenler arasinda bulundugunu ortaya koymaktadir. Demirkubuz’un hayata yenilmis ve kadere boyun egmis karakterlerinin siddet olgusunu acik bir bicimde gozler onune seren bir ozellik tasidigi gozlemlenmektedir.