Celem opracowania jest wskazanie roli, jaką w procesie edukacji turystów odgrywają szlaki kulinarne, zarówno występujące w sposób naturalny w przestrzeni antropogenicznej, jak i wyznaczone przez organizatorów turystyki. Szlaki kulinarne dają turystom możliwość bezpośredniego obcowania z wiedzą na temat wybranych produktów kulinarnych. Stwarzają także warunki do aktywnego uczestnictwa i zdobywania umiejętności posługiwania się rozmaitymi urządzeniami, jak również kształtują kompetencje społeczne poprzez osobisty kontakt z pojedynczymi osobami oraz społecznościami wytwarzającymi żywność. W opracowaniu zwrócono szczególną uwagę na rolę bezpośredniego poznania i obserwacji oraz uczestnictwa w wydarzeniach mających miejsce na szlaku kulinarnym. Wskazano na powiązanie zagadnienia edukacji z turystyką oraz uwypuklono miejsce szlaków kulinarnych w turystyce edukacyjnej. Przeanalizowano, które elementy szlaków i w jaki sposób oddziałują edukacyjnie na odbiorców w rożnych grupach wiekowych. Tworzenie i koordynowanie szlaków kulinarnych jest przejawem przedsiębiorczości ich organizatorów.