W pracy przedstawiono wyniki badań prowadzonych w latach 2008–2012 na siedliskach polnych położonych na terenie Wigierskiego Parku Narodowego i jego rolniczej otuliny. Wśród zinwentaryzowanej flory segetalnej odnotowano 34 gatunki roślin naczyniowych widniejących na regionalnych i krajowych czerwonych listach w różnej kategorii zagrożenia. Na szczególną uwagę zasługują gatunki przywiązane do siedlisk zasadowych, np. Stachys annua, Acinos arvensis, Euphorbia exigua, Lathyrus tuberosus, Geranium dissectum, Anthemis tinctoria, higrofilnych: Centunculus minimus, Centaurium erythraea, Centaurium pulchellum oraz średnio zasobnych i zasobnych troficznie: Valerianella dentata, Veronica opaca, Veronica agrestis, Chaenorhinum minus, Chenopodium polyspermum. Do czynników najbardziej zagrażających, należy utrata siedlisk w wyniku zaniechania uprawy płużnej, zmiany struktury użytkowania gruntów, zalesiania lub zabudowy. W mniejszym zaś stopniu zwiększenie intensyfikacji produkcji i stosowanie oczyszczonego ziarna siewnego.