Celem badań była ocena wpływu wybranych międzyplonów ścierniskowych na skład gatunkowy, liczbę oraz powietrznie suchą masę chwastów w łanie pszenicy jarej uprawianej w monokulturze. Eksperyment polowy przeprowadzono w latach 2005–2008 w Gospodarstwie Doświadczalnym Uhrusk należącym do Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie. Czynnikiem badawczym był rodzaj przyorywanych międzyplonów ścierniskowych: A – obiekt kontrolny (bez międzyplonów), B – gorczyca biała, C – facelia błękitna, D – rzepak ozimy, E – mieszanka strączkowych (łubin wąskolistny + groch siewny pastewny). W doświadczeniu stosowano jedynie pielęgnację mechaniczną, polegającą na wykonaniu bronowania w fazie 3–4 liści. Największą liczbę chwastów na 1 m2 stwierdzono w pszenicy uprawianej bez międzyplonów ścierniskowych. W porównaniu z obiektem kontrolnym liczba chwastów na 1 m2 była istotnie mniejsza po rzepaku ozimym i mieszance strączkowych. Wszystkie zastosowane w doświadczeniu międzyplony ścierniskowe ograniczały istotnie powietrznie suchą masę chwastów, w porównaniu z obiektem bez międzyplonów.