Bu çalışma, Osmanlı İmparatorluğu’nun çok etnikli yapısı içinde Protestan misyonerlerin Ordu vilayetindeki faaliyetlerini ve bu faaliyetlerin bölgedeki demografik yansımalarını incelemektedir. The Missionary Herald dergisi, Osmanlı arşiv belgeleri, vilayet salnameleri ve seyyah raporlarından hareketle yapılan değerlendirmeler, Ordu’daki Protestan nüfusunun 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren hızlı bir artış gösterdiğini ortaya koymaktadır. Özellikle Merzifon, Erzurum ve Trabzon misyon istasyonlarının desteğiyle yürütülen faaliyetler sonucunda Rum ve Ermeni cemaatleri arasında yoğun bir mezhep değişimi yaşanmış; Ünye, Fatsa ve Ordu merkezinde yeni Protestan topluluklar ortaya çıkmıştır. 1900’lerin başında Protestan nüfus, şehir nüfusunun dikkate değer bir oranına ulaşmış; bu durum sadece dini alanda değil, aynı zamanda eğitim ve sosyal hayat üzerinde de etkili olmuştur. Ancak Birinci Dünya Savaşı, mübadele süreci ve Cumhuriyet’in ilanıyla birlikte yaşanan siyasal ve toplumsal dönüşümler, Protestan nüfusun Ordu’daki varlığını büyük ölçüde sona erdirmiştir. Bu makale, Ordu örneği üzerinden Osmanlı’daki dini çoğulculuğun, dış müdahalelerin ve misyonerlik faaliyetlerinin yerel ölçekteki etkilerini analiz etmektedir.