Savaşa yönelik arşivlerin en başta savaş materyali olarak düşünülmesinin şoke edici tarafını ve arşivci gözünden değil de daha çok sanatçılar ve akademisyenler tarafından çağdaş sanattaki karşılığını fark edebileceğiniz bir çalışma (W)Archives. Ayrıca bir ‘savaşı arşivleme’nin, savaş sırasındaki psikolojisini yakından anlamak, yalnızca askerî ve politik yönden değil, bu arşivlere insanî ve sanatsal olarak da bakabilmeyi sağlıyor. Lansman izlendiğinde bazı temel sorular fark ediliyor: Dijital teknoloji ve bilgi teknolojileri günümüz savaş arşivlerini nasıl dönüştürüyor? Sanatçılar bu değişimlere nasıl tepki veriyor? Böylesi hassas arşivlerde sanatın izleri insanî boyutlarda ne ifade ediyor? Belgeleme gerçekten yeniden yapılandırma mı yoksa salt tanıklık olarak mı düşünülmeli?