برای تعیین نژادهای T.laevis، از مناطق مهم گندم کاری کشور نمونه های آلوده جمع آوری شد و پس از شناسایی گونه عامل بیماری 20 جدایه تعیین نژاد گردیدند. بذر ارقام و لاین های تک ژنی و چندژنی متمایز کننده نژادهای قارچ به تلیوسپور جدایه های مختلف آلوده گشته و در مزرعه کاشته شدند. در زمان برداشت درصد سنبله های آلوده هر رقم محاسبه شد و نژاد جدایه های انتخابی به روش استاندارد تعیین نژاد، شناسایی گردیدند. براساس نتایج،‌برای5 جدایه که فقط روی ژن مقاومت Bt7 بیماریزایی داشتند. نژاد L-1، برای 4 جدایه که روی ژن های Bt2 و Bt7 بیماریزا بودند نژاد L-3، برای 2 جدایه که روی ژن های Bt1 و Bt7 بیماریزا بودند. نژاد4 L-برای 8 جدایه که روی ژن های Bt2، Bt3، Bt7 بیماریزا بودند. نژاد L-10 و برای 1 جدایه که روی ژن های Bt2، Bt3، Bt4، Bt6 و Bt7 بیماریزا بودند. نژاد L-17 تعیین شد. ژن مقاومت Bt7 به تمام نژادها، ژن های Bt2، Bt3به اکثریت نژادها و ژن های Bt8، Bt9، Bt13 وBt15 به تعدادی از نژادهای شناسایی شده حساس بودند، بنابراین جهت برنامه های اصلاح گندم قابل توصیه نیستند. ژن های B‏t1، Bt4 و Bt6 (به استثناء یک نژاد) و ژن های Bt5، Bt10، Bt11، Bt12، Bt14 و Btp در برابر تمام جدایه ها دارای مقاومت بودند. لذا جهت اصلاح ارقام برای مقاومت به این بیماری در مناطق مختلف کشور مورد استفاده قرار گیرند.