Za nową redakcję czytań hagiograficznych dotychczasowej księgi Breviarium Romanumodpowiedzialna była Grupa studyjna nr 6 De lectionibus historicis, jeden z jedenastu zespołów konsultorów Consilium pracujących nad reformą Brewiarza rzymskiego. Podstawowe kryteria reformy tych czytań określiła konst. Sacrosanctum Concilium w art. 92c: „opisy męczeństwa i żywoty świętych uzgodnić z prawdą historyczną”. W doborze czytań hagiograficznych zauważyć możemy następujące zasady ich wyboru: święty przemawia własnym, autorskim tekstem; Acta Martyrum, czyli zapisy procesu sądowego zastępują często dotychczasowe Passiones (opisy męczeństwa), ze względu na ich małą historyczną wiarygodność; święty (autor) pisze o innym sobie współczesnym świętym; teksty patrystyczne, które jakkolwiek nie odnoszą się do nominalnej osoby świętego, podkreślają jednak typiczny charyzmat jego świętości; homilie i pisma papieskie odnoszące się do kanonizacji danego świętego, względnie opisujące z określonej racji (np. rocznicy) jego podstawowy charyzmat; dokumenty Soboru Watykańskiego II nawiązujące do stylu życia świętego; różne kompilacje czerpane z pewnych źródeł historycznych, ukazujące figurę świętego i jego aktualność dla dzisiejszego wierzącego.