Po studiach w Rzymie i Jerozolimie oraz wyprawach naukowych do Egiptu, Anglii, Holandii i Francji ks. Jan Mazerski był teologiem i biblistą w Polsce w latach 1933-1944. Był jednym z tych uczonych, którzy w czwartej dekadzie XX wieku ożywili naukę polską, pogłębiając wiedzę z zakresu biblistyki. Czerpał obszernie z aktualnych odkryć archeologicznych, zwłaszcza tekstów sąsiednich kultur Izraela, aby zweryfikować istniejące poglądy. Uważał, że w egzegezie biblijnej konieczne jest uwzględnienie szerszego orientalnego środowiska kulturowego i religijnego, ponieważ ma to istotny wpływ na kształt i znaczenie tekstu biblijnego. Do znaczących źródeł badawczych zaliczał żydowską literaturę apokryficzną. Studium tekstów biblijnych w językach oryginalnych, poszukiwanie starożytnych wzorców pomagających zrozumieć przesłanie biblijne oraz szacunek dla Wulgaty, Biblii Kościoła, wskazują, że ks. J. Mazerski był biblistą, kompetentnie i nowocześnie służącym Kościołowi. Niestety odszedł przedwcześnie, ginąc w zamachu bombowym podczas II wojny światowej, tylko częściowo realizując swoje zamierzenia badawcze, dydaktyczne i wydawnicze.