W niniejszym opracowaniu Autor skupił swoją uwagę na szczegółowej analizie sytuacji zawartych w ww. Móc. 16 §§ 1-3 KPK, czy też w kwestii podmiotów uprawnionych do dokonania zgodnej z prawem wykładni autentycznej oraz w sprawie retroaktywności lub innych skutków poszczególnych jej form, a także w kwestii trafności wykładni dokonane na mocy wyroku sądowego lub aktu administracyjnego. Z przeprowadzonej analizy wynika, że ​​konkretna forma interpretacji zależy przede wszystkim od jej autora. Zgodnie z podstawowymi zasadami porządku kanonicznego autentyczna interpretacja należy wyłącznie do ustawodawcy lub do tego, komu prawodawca to powierzył. Co do zasady taka interpretacja ma moc prawną. Natomiast wykładnia dokonana w formie wyroku sądowego lub aktu administracyjnego nie jest uznawana za wykładnię autentyczną. Mogłoby to jednak mieć taką wartość w przypadku decyzji wydanej przez samego ustawodawcę.