Wstęp. Pielęgniarki to najliczniejsza grupa pracowników medycznych, którzy stanowią trzon funkcjonowania systemu ochrony zdrowia. W obecnym czasie jest to pożądana grupa zawodową zarówno w kraju jak i za granicą. Forma zatrudniania pielęgniarek/arzy jest uzależniona od jednostek zatrudniających pielęgniarki/arzy, możliwości finansowych tych jednostek oraz od obowiązujących form prawnych zatrudnienia, a także od oczekiwanych przez pracodawcę kwalifikacji i kompetencji. Rynek pracy dla pielęgniarek/arzy oferuje zróżnicowane formy zatrudnienia, co ma istotny wpływ na proces kształtowania kapitału ludzkiego oraz polityki kadrowej jednostek zatrudniających pielęgniarki. Cel. Celem pracy było zwrócenie uwagi na różnorodność form zatrudniania pielęgniarek, preferencji co do formy zatrudnienia oraz poznanie czynników mających wpływ na wybór danej formy zatrudnienia. Materiały i metody. Respondenci stanowili grupę 100 pielęgniarek/rzy aktywnych zawodowo o zróżnicowanej formie zatrudnienia. Wiek uczestników badania mieścił się w przedziale 21 do 75 lat. Metodą wykorzystaną w powyższej pracy był sondaż diagnostyczny. Narzędziem badawczym był kwestionariusz konstrukcji własnej. Ankieta miała anonimowy charakter, zawierała metryczkę, która pozwoliła scharakteryzować grupę badaną pod względem socjodemograficznym. Na przeprowadzenie badań uzyskano zgodę Komisji Bioetycznej Państwowej Uczelni Zawodowej we Włocławku numer 32/22. Wyniki. Zdecydowana większość ankietowanych czyli 81% wskazała na formą zatrudnienia w ramach umowy o pracę, co piąta osoba badana pracowała na kontrakcie. Doświadczony kapitał medyczny pielęgniarek dążąc do stabilnego przejścia na emeryturę wybierał zdecydowanie formę umowy o pracę, natomiast młody personel pielęgniarski często alternatywne formy zatrudnienia na podstawie kontraktu. Wnioski. Zdecydowana większość pielęgniarek preferuje zatrudnienie w formie umowy o pracę. Do najczęściej wskazywanych czynników motywujących do podjęcia zatrudnienia w formie umowy była stabilność zatrudnienia oraz wsparcie socjalne. Osoby pracujące w ramach samozatrudnienia wskazywały na możliwość uzyskania wyższych dochodów. Osoby pracujące w ramach kontraktu potwierdziły, że głównym motywatorem do wyboru tej formy zatrudnienia była możliwość uzyskania wyższych dochodów.