1950’li yillarda Fransa’da mevcut sinema endustrisine ve bu endustrinin prensiplerine baskaldiran sinema elestirmeni ve yonetmenlerin bir araya gelerek olusturduklari Yeni Dalga akimi, sinema tarihinin en onemli akimlarindan biridir. Ortaya ciktigi gunden gunumuze Yeni Dalga literaturunden bahsedilirken Jean-Luc Godard, Francois Truffaut, Alain Resnais, Eric Rohmer, Jacques Rivette, Claude Chabrol, Jacques Demy ve Louis Malle gibi erkek yonetmenlerin sinemalarina daha fazla yer verilirken, bu erkek yonetmenlerle eszamanli olarak filmler ureten ve uretmis oldugu filmler ile Yeni Dalga sinemasinin temellerini atan Agnes Varda’nin gorunmez kilindigi dikkat cekmektedir. Varda, erkek egemen dusunce yapisinin ve uretim iliskilerinin egemen oldugu geleneksel sinemada ozellikle kadin uzerinden kullanilan somuru dilini reddederek ve sinemadaki bu dile ozgu yerlesik kodlari kirarak yeni ve alternatif bir sinema arayisinda olmustur. Bu arayis neticesinde Yeni Dalga akiminin ilk filmi La Pointe Courte (Paralel Yasamlar, 1954)’yi ceken ve akimin tek kadin yonetmeni olan Varda hem Yeni Dalga akimi, hem de dunya sinema tarihi nazarinda ayricalikli bir konuma sahip olmustur. Buna ragmen tarihte cok defa kadin sanatcilarin isimlerinin ve eserlerinin literatur disinda birakilmis olmasi gibi, Varda’nin ismi ve sinemasi da Yeni Dalga literaturunun disinda birakilmaktadir. Varda’nin farkina varilmasini amaclayan bu calisma, iki boyutlu olarak ele alinmistir. Oncelikle eril bir sinema akimi olarak dikkat ceken Yeni Dalga sinemasinda bir kadin yonetmen olarak Varda’nin konumu incelenmistir. Ikinci boyutta ise yonetmenin sinemasinda kadin temsili, feminist soylem analizi yontemi ile ele alinmis ve yine toplumsal cinsiyet normlarina karsi gelistirdigi soylem feminizm temelinde analiz edilmistir.