W prezentowanym artykule podjęto rozważania dotyczące roli i znaczenia tzw. nowych technologii w procesie socjalizacji, wychowania oraz edukacji dzieci i młodzieży. Celem tekstu jest zwrócenie uwagi na konieczność podejmowania zaplanowanych i celowych działań profilaktycznych przez środowisko rodzinne, jak również na efektywne zagospodarowanie tzw. nowych technologii, które są już na stałe obecne w naszej rzeczywistości społecznej w procesie edukacji uczniów, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci posiadających orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Rodzice wspierając naturalną potrzebę poznawania świata przez swoje dzieci oraz ich ciekawość poznawczą, aby zrozumieć otaczające je zjawiska, potrzebują wsparcia w tym niełatwym dla nich zadaniu. Artykuł prezentuje również wyniki badań przeprowadzonych na grupie rodziców dzieci w wieku 7–12 lat. Badanych podzielono na dwie grupy, rodziców dzieci posiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego z uwagi na różne dysfunkcje psychiczne oraz nieposiadających takiego orzeczenia. Obie grupy rozmówców różnią się między sobą, jeśli chodzi o zakres dostrzeganych internetowych zagrożeń. Szerszy obraz tego zjawiska wyłaniał się z narracji dorosłych wychowujących dzieci posiadające orzeczenia, co wskazuje na potrzebę wyrównywania szans i dotrzymania kroku pełnosprawnym rówieśnikom, stwarza przy tym jednak liczne trudności w tym niełatwym już i tak procesie wychowawczym dziecka z zaburzeniami w rozwoju.