Salezjanie traktują środki komunikacji społecznej jako narzędzia służące pomocą w szeroko rozumianym wychowaniu i duszpasterstwie. Dlatego też umieszczają je w kontekście wypracowanego przez siebie i jasno sformułowanego systemu komunikacji społecznej, który nawiązuje w sposób bezpośredni do stylu komunikacji wprowadzonego przez księdza Bosko na Valdocco. Apostoł młodzieży, który był także pisarzem, publicystą, wydawcą oraz dystrybutorem, bardzo cenił tradycyjne i dostępne mu środki społecznej komunikacji – teatr, akademie, muzykę. Nie wyobrażał sobie wychowania bez wprowa- dzania młodych w kulturę, którą współtworzyli wychowankowie. Szeroko rozumianą komunikację społeczną wykorzystywał również w zabawach i rywalizacji sportowej. To wszystko tworzyło echosystem, czyli taki sposób komunikacji, w której nadawca jest jed- nocześnie odbiorcą, odbiorca – nadawcą, a dialog i wzajemne słuchanie jest podstawową formą nawiązywania kontaktu i wymiany idei.