Ibn Haldun, bilindigi uzere, 14.yuzyilda yasamis, Mukaddime’siyle unlenmis bir tarihci, bir tarih teorisyeni, siyaset ve devlet felsefecisi, filozof ve sosyologtur. Bu makalede, Ibn Haldun’un felsefe-din iliskisine yaklasimi soz konusu edilecek, onun bu iliskiyi nasil gordugu, bu iliskideki sorunlara getirdigi cozumu, bu cozumun ozellikleri, daha onceki cozumlerle benzerligi ve farkliligi kisaca ortaya konmaya calisilacaktir. Bu yapilirken de, oncelikle, onun, felsefenin ne oldugu, ne olmadigina iliskin gorusu, Kelam ve Tasavvuf gibi nakli ilimlerin nicin felsefi olamayacaklarina yonelik argumanlari ele alinip degerlendirilecektir.