Balkan savaslari sonrasi yapisal, yonetimsel, ekonomik, sosyolojik ve yuz olcumu olarak savasa basladiklari hallerinden cok uzakta bulunan Balkan devletleri, savas sonrasi aralarindaki bazi hesaplari hala kapatmamisti. Sirbistan; Buyuk Sirp Kralligi hayali uzerinden planlar yaparken, Bulgaristan; Makedonya’da kaybettigi alanlari ve Romanya’ya kaptirdigi Dobruca’yi geri alabilmenin hesabini yapiyordu. Romanya ve Yunanistan ise mevcut statukonun korunmasindan yana bir politika takip ediyordu. Osmanli Devleti’nde ise “mevcudu muhafaza et, elde edilebilecekler icin ise asla durma” politikasi hâkim durumdaydi. Elbette Balkan savaslarinin sicakligi savas sonrasinda bile hissedilir durumdayken, kuresel boyutlara ulasacak bir savasin ilk kivilciminin da yine bu topraklarda ortaya cikmasi, kapatilmamis hesaplarin ne kadar derin oldugunu anlamaya da yeterlidir. Iste bu cercevede yaklasan savas, etrafina topladigi somurgeci guclere birbirleri ile mucadele ortami saglarken, onun sahnesi ise yine Osmanli ve Dogu Avrupa cografyasi olmustur. Bu calismada soz konusu savasin sergilendigi sahnede dogrudan hedef durumunda bulunan Osmanli Devleti’nin 2 Agustos 1914 tarihinde Almanya ile imzaladigi mecburi ittifak anlasmasi sonrasi, Almanya’nin da arzu ettigi politikalar cercevesinde, Bulgaristan ve Romanya ile olusturmasi planlanan ittifak ve bu ittifaka yonelik atilan adimlar ele alinmistir. Ayrica bu adimlarin diplomasi yolu ile ne kadar yogun yurutuldugunun ve bu kadar mucadele ve ugrasin asil amacinin ise tek bir amaca hizmet ettiginin izahina calisilmistir.