Monografia dotyczy problematyki sprawozdania finansowego – istoty, zakresu i ewolucji jego formuły – z perspektywy teorii i praktyki rachunkowości. Rozważania w niej zawarte koncentrują się na międzynarodowym standardzie prezentacji informacji w sprawozdaniu finansowym, który oznacza z jednej strony – standard merytoryczny (regulujący zakres i treść sprawozdania), z drugiej – standard elektroniczny (regulujący cyfrową postać sprawozdania). W pierwszym przypadku mowa o formule sprawozdania finansowego ustanowionej przez międzynarodowy system regulacji sprawozdawczości finansowej, czyli Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF/MSR). W drugim przypadku mowa o technicznej stronie prezentacji sprawozdania finansowego, czyli o XBRL i Jednolitym Europejskim Formacie Raportowania (ESEF). Kluczową zmianą obowiązującej aktualnie formuły sprawozdawczej jest nowy standard – MSSF 18 „Prezentacja i ujawnienia w sprawozdaniach finansowych”, który wprowadza – odmienne od obecnie obowiązujących – zasady agregacji informacji, mające na celu poprawę przejrzystości oraz zwiększenie użyteczności sprawozdań finansowych z perspektywy użytkowników zewnętrznych, a w szczególności inwestorów. MSSF 18 wymaga, aby spółki klasyfikowały wszystkie pozycje przychodów i kosztów do jednej z pięciu kategorii: operacyjnej, inwestycyjnej, finansowej, podatku dochodowego i działalności zaniechanej. W monografii podkreślono przełomowy charakter zmian wprowadzonych przez MSSF 18 w zakresie prezentacji i ujawniania informacji finansowych w rachunku zysków i strat, wskazując jednocześnie, iż kolejnym etapem modernizacji formuły sprawozdania finansowego będą jego pozostałe elementy – rachunek przepływów pieniężnych i bilans.