W drugiej połowie XIX w. na ziemiach polskich pojawił się ruch jarski odwołujący się do ideologii uzdrowienia uciemiężonych narodów poprzez odnowę ducha i ciała. Propagatorem tej nowatorskiej myśli w latach zaborów był Konstanty Moes-Oskragiełło, który pierwotnie poszukiwał w tej idei lekarstwa na swoje wątłe zdrowie. Działał on prężnie w kwestii popularyzacji wegetarianizmu w Warszawie i Krakowie, a zwłaszcza w Bojarowie koło Otwocka. Stworzył tam w 1883 r. uzdrowisko, gdzie jedną z metod leczenia była dieta pozbawiona produktów mięsnych.