Instytucja niedozwolonych postanowień umownych, dzięki rozszerzonej skuteczności wpisu do rejestru klauzul niedozwolonych, stanowi efektywne narzędzie walki z praktykami naruszającymi interesy konsumentów. Zapewnienie skutecznej ochrony ma szczególne znaczenie w wypadku osób trzecich, takich jak poszkodowany, które bez interwencji UOKIK nie miałyby wpływu na kształtowanie swoich uprawnień. W artykule przeanalizowano klauzule abuzywne wskazane w wyroku SOKIK w Warszawie z grudnia 2013 roku podtrzymującym decyzję Prezesa UOKIK nakładającą na zakład ubezpieczeń PZU S.A. karę za stosowanie w umowach ubezpieczenia niedozwolonych postanowień umownych. Wspomniane klauzule dotyczyły niekorzystnej dla klienta procedury zwrotu kosztów wynajmu samochodu zastępczego poszkodowanym, których auto doznało uszkodzenia w wyniku kolizji. Autorka postawiła i uzasadniła trzy tezy. Po pierwsze - poszkodowanemu należy przyznać status konsumenta, co umożliwia zastosowanie regulacji przewidzianych do ochrony konsumenta przed praktykami naruszającymi zbiorowe interesy oraz potencjalną interwencję UOKIK. Po drugie - utrata możliwości korzystania z uszkodzonego pojazdu jest szkodą majątkową. Po trzecie - w przypadku wynajmu samochodu zastępczego zwrot kosztów powinien dotyczyć rzeczywistego okresu, w którym poszkodowany nie może korzystać z uszkodzonego pojazdu, a nie tylko technologicznego okresu naprawy. Warto zauważyć, że przyjęcie przez UOKIK i SN wykładni prokonsumenckiej może spowodować znaczny napływ pozwów od poszkodowanych konsumentów domagających się od zakładów ubezpieczeniowych zwrotu kosztów wynajmu samochodu zastępczego.