Bu makale Türkiye’deki yerliler ve Suriyelilerin gündelik hayattaki ilişkilenmelerinden yola çıkarak toplumsal gruplar arası dinamiklere odaklanmakta ve toplumsal kimliğin nasıl inşa edildiğini tartışmaya açmaktadır. Bu çerçevede İstanbul, Esenler’de yaşayan 30 Türk kökenli yerli (13 kadın/17 erkek) ve 30 Suriyeli (17 kadın/13 erkek) katılımcı ile derinlemesine görüşme gerçekleştirilmiştir. Saha çalışmasından elde edilen veriler karşılaştırmalı ve tematik analiz teknikleri kullanılarak iki aşamalı olarak analiz edilmiştir. Araştırmanın bulguları Suriyeli olmanın toplumsal anlamlarının gündelik hayatta yerliler tarafından inşa edildiğini, Suriyelilerin ise bu inşa sürecine belirli pratikler üreterek dahil olduğunu göstermektedir. Ayrıca bu makale kimlik inşa sürecinin bir damgalama şeklinde gerçekleştiğini ortaya koymaktadır. Suriyeliler yerliler tarafından damgalanmakta, bunun karşısında Suriyeliler ise damgayla başa çıkma stratejileri olan damgayı kabullenme ya da damgadan sıyrılma pratikleri geliştirmektedir. Makale, araştırma bulgularını Goffman’ın damga kuramıyla ilişkilendirmekte ve gruplar arası etkileşimin düzlemlerini açığa çıkartmaktadır. Ayrıca bu makale damgalama ve damgalanma sürecini görsel rejim ve duygulanım ile ilişkilendirmekte, bu üç alanın Suriyeli olmanın toplumsal inşasının önemli noktaları olduğunu ortaya koymaktadır. Bu makalenin göç alan yazınına en önemli katkısı araştırma bulgularının teorik yorumlanmasından yola çıkarak kavramsallaştırılan görsel rejim ve bakış hiyerarşisidir.