Michel Houellebecq to pisarz francuski, autor sześciu powieści, a takze poeta, rezyser oraz muzyk. Jego literature najcześciej traktuje sie jako bezkompromisową krytyke wspolczesnego spoleczenstwa, zwlaszcza takich zjawisk, jak konsumpcjonizm czy seksualizacja kultury. W niniejszym artykule zamierzam wykazac, ze powieści Houellebecqa wspoldzielą myśl, ktora jest charakterystyczna dla filozofii egzystencjalnej. Opierając sie nie tylko na epice, ale rowniez na poezji, esejach i wywiadach Houellebecqa, staram sie dowieśc, ze rozwazany przezen problem — tzw. problem egzystencji — dotyczy relacji miedzy subiektywną jednostką a obiektywną, rozumianą w kategoriach naukowych rzeczywistością, bohaterowie jego powieści natomiast to przedstawiciele mozliwych odpowiedzi na pojawiające sie tu napiecie. Jezeli uznac, ze ow problem stanowi kluczową ceche egzystencjalizmu, a — jak staram sie wykazac — tak wlaśnie jest, to zasadne staje sie nazwanie Houellebecqa prawdopodobnie ostatnim wplywowym przedstawicielem tego nurtu.