Araştırmanın amacı, lider-üye etkileşiminin işten ayrılma niyetine etkisinde zorunlu vatandaşlık davranışının aracılık rolünün belirlenmesidir. Araştırma kapsamında üç farklı vakıf yükseköğretim kurumundaki akademik ve idari personellerden anket formları aracılığı ile veri toplanmıştır. Araştırma kapsamında 398 çalışandan veri elde edilmiştir. Verilerin analizinde SPSS 25 paket programı ve SPSS Process 2.16 makrosu kullanılmıştır. Verilerin analizinde faktör analizi, güvenilirlik analizi, tanımlayıcı istatistikler, korelasyon analizi, normal dağılım testleri ve aracılık analizi kullanılmıştır. Analizler sonucunda lider-üye etkileşiminin zorunlu vatandaşlık davranışını azalttığı, lider-üye etkileşiminin işte ayrılma niyetini azalttığı ve zorunlu vatandaşlık davranışının işten ayrılma niyetini arttırdığı sonucuna ulaşılmıştır. Diğer yandan lider-üye etkileşiminin işten ayrılma niyetine etkisinden zorunlu vatandaşlık davranışının kısmi aracılık rolünün bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın değişkenleri arasındaki ikili ilişkilerin alanyazındaki önceki çalışmalar ile uyumlu iken, zorunlu vatandaşlık davranışının kısmi aracılık rolü alanyazından farklı bir sonuçtur. Söz konusu farklılık lider-üye etkileşiminin işten ayrılma niyetine etkisinde önemli olarak görülebilecek farklı bir faktörün olduğunu gösterme açısından önemlidir.