Lubnan anayasal yapisi, klasik siyaset bilimi tanimlarindaki siniflandirilmalara uymayan nevi sahsina munhasir (sui generis) bir yapiya sahiptir. Yirminci yuzyilda Lubnanlasma (Lubnan Milliyetciligi) ve Arap Milliyetciligi arasindaki catisma Lubnan siyasetinin temel zeminini teskil etmistir. Bu mucadele Lubnan’da klasik manada parlamenter demokrasi olusmasinin onundeki en buyuk engel olmustur. Fransiz isgali doneminde Lubnan anayasasi Fransa’nin ulkenin siyasi ve iktisadi denetimine tam olarak hâkim olacagi bir sekilde hazirlanmistir. Bu cercevede yapilan anayasa vatandaslik hukukundan ziyade din ve mezhepler arasi bir egemenlik dagilimina dayanmakta idi. Lubnan siyasi tarihinde yasanan ic savaslar degerlendirilirken goz onunde bulundurulmasi gereken temel nokta anayasal yapida kurumsallasan etnik ve dini yapidir. Haklar bireysel olarak degil etnik ve dini olarak cemaatler zemininde verilmektedir. Bu durum Lubnan siyasetini dogrudan Bati ve Arap siyasetine eklemlemektedir. Ayni sekilde siyasi temsil de Lubnan siyasetinde klasik parlamenter demokrasilerde oldugu gibi secmen sayisina gore degil etnik ve dini cemaatler arasinda paylastirilmaktadir.