Papağan, insan sesini ve bazı sözlerini taklit etme yeteneği olan bir kuştur. Bu yeteneğiyle bütün dünya edebiyatlarında yer edinmiştir. Divan edebiyatında birçok değişik hatta zıt anlamların sembolü olarak kullanılan bir kuştur. Papağan Fars kültürüne oradan da Türk kültür ve edebiyatına Hindistan’dan ve Hint masallarından gelmiştir. Bu yüzden yaşadığı bu ülkenin adıyla birlikte anılır. Güzel konuşan kişilere benzetmelik olduğu gibi, düşünmeden ve anlamını bilmeden söz söyleyen geveze kişilerin de papağana benzetildiği görülür. Konuşmanın ayna vasıtasıyla öğretildiği ve tatlıyı çok sevdiği için ayna ve şeker sözcükleriyle sık anılır. Rengârenk, süslü bir kuş olması bakımından, insanı dünya nimetlerine çeken güzelliklerin ve nefsin sembolü olarak tasavvufi şiirde kullanıldığı görülür. Renginde daha çok yeşilin hâkim olması nedeniyle Hızır de ile ilgilendirilmiştir. Papağan aşk ve âşık için de sembol olur. Aşkın papağana benzetilmesi, hem âşığa aşkı öğretmesi hem de şairi aşk ile konuşturmasındandır.