Soyut mallar (Intangible Goods) fiziki mallarin aksine dokunulamayan mallardir. Hizla gelisen Enformasyon Teknolojileri (IT) nedeniyle soyut mallarin toplam tuketim icerisindeki payi giderek artmaktadir. Elektronik ortamda depolanip satilan goruntu ve ses dosyalarindan yazilimlara ve cok sayida guvenlik programindan cep telefonu kontorune kadar bircok mal soyut mallara ornektir. Iktisat yazininda soyut mallarin bu hizli gelisimi kendisine “iktisadi mal” taniminda ve “kamu mallari” konusunda bir karsilik bulmustur. Erken donem iktisat ders kitaplarinda “Insan ihtiyacini karsilama ozelligine sahip; elle tutulan, gozle gorulen, bir yerden baska bir yere tasinan ve bolunebilen fiziki varliklardir” tanimi yerine “insan ihtiyaclarini karsilama ozellgine sahip uretilmis ‘sey’lerdir” ifadesi kullanilmaya baslamistir. Buradaki “sey” ustu ortulu bicimde fiziki bir varligi tanimliyor gibi gozukse de esas itibariyla iktisadi mallarin depolanabilirligini anlatmaktadir. Depolanabilirlik ayni zamanda iktisadi mallarin –hizmetten farkli olarak- tuketimini zamandan koparabilmektedir. Soyut mallarin “kamusal mal” ozelligi gosterdigi durumlar ise ozellikle “bilginin yayinimi” ve “uretim maliyetleri” uzerinden tartisilmaktadir. Bu tartismanin bir yonunu de patent ve telif haklari ile uluslararasi tahkim konulari olusturmaktadir. Bu calismada genel olarak mal tanimi ve ozelde de “soyut mallarin” temel niteliklerinin betimlenmesinden sonra “soyut bir mal tek basina kullanilabilir mi?” sorusu uzerinden yeni bir mal tanimlamasinin (engelli mal) gerekliligi tartisilmaktadir.