Petrol endustrisi, ulus-asiri sirketlerin faaliyette bulundugu alanlar icinde, insan haklari ihlallerinin en fazla goruldugu ve en agir sekillerde yasandigi bir alan olarak goze carpmaktadir. Bu calismada BakuTiflis-Ceyhan petrol boru hattinin insasi ve isletilmesine iliskin hukuki rejimin insan haklari acisindan ortaya koydugu riskler incelenmektedir. Ulus-asiri sirketlerin uluslararasi alanda etki ve oneminin arttigi kuresellesme surecinde, bu sirketlerin taninmis uluslararasi kisiligi yoktur ve mevcut uluslararasi hukuk veya uluslararasi insan haklari hukuku ulus-asiri sirketler icin dogrudan hukuki yukumlulukler ongormemektedir. Ulus-asiri sirketler ve ozelde petrol sirketlerinin insan haklarina iliskin kurallara uygun davranmasi ve bu kurallarin ihlali halinde hesap verilebilirligin saglanmasi icin olusturulmus duzenlemeler cok buyuk oranda hukuken baglayici bir ozellik tasimamaktadir. Bunlar piyasa temelli olabildigi gibi, hukumetler arasi kuruluslarca da olusturulmaktadir. Calismada ulus asiri sirketler acisindan bu duzenlemelerin uygulamadaki isleyisi, etki ve yetersizlikleri Baku-Tiflis-Ceyhan Boru Hatti ornegi uzerinden incelenmekte ve tartisilmaktadir.