Bu yazinin amaci vatandasligin siyasal icerigi ile toplumsal icerigi arasindaki zorunlu bagi vurgulayarak, neo-liberal vatandaslik kavrayisinin gorunmez kildigi bir boyutu one cikarmaktir. Vatandaslik ozellikle icinde bulundugumuz neo-liberal momentte sadece siyasi ve hukuki bir baga indirgenme tehlikesiyle karsi karsiyadir. Neo-liberal mudahale nedeniyle bugun vatandasligin toplumsal icerigi giderek daha fazla zedelenmektedir. Yukaridaki saptamalar isiginda ben bu yazida iki amaci gerceklestirmeye calisacagim. Yazinin ilk bolumunde aslen ‘siyasal’ bir kavram olmakla birlikte vatandasligin Atina’da ilk icat edilisinden bu yana zorunlu ve ozel bir toplumsal icerige sahip oldugunu gostermeye calisacagim. Dolayisiyla hem tarihsel hem de kavramsal olarak vatandaslik ile toplumsal esitlik fikri arasindaki bag ikincil ve/veya arizi olarak nitelenemez. Bu temel teze bagli olarak yazinin ikinci bolumunde neo-liberal evrede hem tarihsel hem kavramsal olarak bu toplumsal icerigin nasil zedelendigini ve dolayisiyla bizzat vatandaslik kurumunun kendisinin nasil tehdit edildigini aciklamaya calisacagim.